Geduld hebben en haast houden

deel 9 Zelfbouwfeuilleton

Al met al heeft het straks anderhalf jaar gekost om ons huis te ontwerpen en bouwen. Nog eens anderhalf jaar moesten we geduldig wachten tot de diverse gemeentelijke procedures waren afgerond. Dat begon bij de inschrijving.

Juni 2017…

Op Centrumeiland moeten duizend woningen komen. Eens per half jaar wordt een tiental kavels op een zelfbouwmarkt aangeboden. Wij schreven ons na de zelfbouwmarkt van juni 2017 in voor een kavel. In september werden we ingeloot. Daarna duurde het drie maanden tot we voor een startbijeenkomst werden uitgenodigd.

Januari 2018….

Wij konden eindelijk aan de slag met het ontwerp, lieten dat door onze aannemer doorrekenen en waren in de zomer van 2018 klaar voor een privaatrechtelijke toets. Deze is door de gemeente ingesteld om te controleren of je aan de 500 pagina’s voorwaarden voldoet die je bij de start van je zelfbouwproject digitaal ontvangt (zie deel 5 “de papieren tijger”).

Augustus 2018…..

Helaas misten we door onze zomervakantie de indiening van 13 augustus waardoor we pas met de privaatrechtelijke toets van 1 oktober mee konden doen. Achteraf zijn we daar soepel doorheen gerold. Van andere zelfbouwers hoor ik dat ze een jaar bezig zijn om de ambtelijke goedkeuring te krijgen. Nadat we de woning gespiegeld hadden omdat bleek dat de straatverlichting bij ons anders aan een openslaand raam gemonteerd moest worden was de laatste van de 23 schriftelijke vragen beantwoord. Het was bijna kerst.

Januari 2019……

Voordat we de omgevingsvergunning konden aanvragen was er nog een discussie met de gemeente over de funderingspalen. Om “overlast voor omwonenden te beperken” moesten we geluidsarm heien. Nadat we daarvoor de offertes binnenkregen bleek dat ons twintigduizend euro extra te kosten en dat terwijl er nog geen bewoner op het hele eiland was die overlast kon ervaren. De gemeente ging na lang aandringen overstag en aan het eind van de winter dienden we de vergunningsstukken in.

Juli 2019…….

Veertien weken later, de behandelend ambtenaren maakten gebruik van de standaard acht weken plus de maximaal zes weken uitstel voor de beslistermijn, kregen we een verzoek voor aanvullende gegevens. Nadat we die direct hadden ingediend en na enkele zalvende telefoontjes, waarin ondergetekende plechtig beloofde te onderzoeken of in de gevel geen ventilatieroosters zichtbaar zouden zijn, werd de vergunning verleend. Het was inmiddels hoog zomer en we hadden haast gekregen omdat een heiploeg klaar stond voor onze en een tiental andere woningen. Officieel mochten we pas heien nadat alle stukken zouden zijn goedgekeurd dus laten we zeggen dat we blij verrast waren acht heipalen verticaal opgeslagen in ons kavel aan te treffen.

September 2019……..

Gelukkig bouwen we zonder woningborg, bouwgarant of waarborgfonds. We hoefden daarom niet nog zes weken te wachten voor de omgevingsvergunning onherroepelijk was en konden meteen aan de slag. Sindsdien gaat het vlot. We bouwen dan wel traditioneel (zie deel 3) doordat we niet afhankelijk zijn van de planning van prefab-leveranciers kunnen we binnen negen maanden opleveren.

Mei 2020

Achteraf hadden we in het ontwerpproces voorafgaand aan het bouwen zeker sneller klaar kunnen zijn. Af en toe hebben we zelfs rustig aan gedaan omdat we niet als enige op het eiland wilden wonen. Dat gaat niet gebeuren. Ongeveer driekwart van de kavels op Centrumeiland is inmiddels verkocht. Meer dan honderd woningen zijn in aanbouw. Eén gezin woont er al. Je zal zien dat wij straks het tweede zijn.

We hebben het onderzocht maar de ventilatieroosters zijn toch in het zicht. Goud geanodiseerd in de kleur van het kozijn, dat dan weer wel.
Niet alleen de gevel moesten we spiegelen maar daardoor het hele huis.
De gevel is van Eternit. We wilden geen grote platen en hebben het vezelcement daarom in stroken laten zagen. Achteraf blijkt dat Coronaproof. Sjon de uitvoerder kan de stroken in zijn eentje lijmen. Dat was hem met een plaat van 2 vierkante meter nooit alleen gelukt.